Ken je dat gevoel: je leven is best okay. Je doet je werk vaak met plezier, ook al zijn er momenten dat je er even helemaal klaar mee bent. Je zorgt voor je gezin, je betaalt je rekeningen en op feestjes weet je best een praatje te maken. Als je naar anderen op deze wereld kijkt, denk je: ik mag niet klagen. En toch, ergens diep vanbinnen, knaagt er iets. Een soort onbestemde leegte. Een vraag die opkomt op stille momenten: “Is dit alles wat het leven me te bieden heeft?”
Het antwoord is vaak: nee, dit is zeker niet alles.
Met veel mannen die bij de Relatieacademie binnenstappen, is in de kern niets mis. Je bent niet depressief, je drinkt je huwelijk niet kapot, je bent geen afwezige of gewelddadige vader, je ziet je ouders met enige regelmaat en als je wat tussen de klippen door laveert, dan is het best gezellig om een koffietje met ze te drinken.
En toch voel je je bij vlagen leeg, alsof er iets van ‘zingeving’ ontbreekt. Het lijkt wel alsof je verdwaald bent op jouw reis in het leven door alle verplichtingen die anderen en jij jezelf hebt opgelegd. Je voelt je afgesneden van iets wat je nog niet kunt benoemen, maar wel kunt voelen.
Opgevoed tot zelfstandig… wat?
De meeste mannen zijn groot geworden met het idee dat je als man vooral sterk, zelfstandig en rationeel moet zijn. Huilen doe je als man niet. Vragen stellen die gaan over zaken waar je onzeker over bent is lastig, is eigenlijk niet de bedoeling. Je gevoelens bespreken? Liever niet want dat voelt ongemakkelijk voor de ander en voor jezelf. Velen van ons zijn opgegroeid met vaders die óf afwezig waren, óf hun eigen emoties nooit onder ogen zagen, niet durfden te tonen. We leerden al vroeg dat er weinig ruimte is voor verdriet en kwetsbaarheid.
Maar ergens weet je dat je als man méér bent dan alleen een beeld om aan te voldoen. Je bent ook zoon. Misschien ben je zelf ook vader. Je bent partner, broer, neef, oom. En in al die rollen voel je soms dat je tekortschiet, zonder precies te weten waarom.
De confrontatie met jezelf
De eerste stap in het werk bij de Relatieacademie is vaak een confrontatie met jezelf. Niet vanuit het oordeel, maar vanuit eerlijkheid. Je ontdekt dat je patronen hebt ontwikkeld die ooit hielpen om je staande te houden in jouw gezin van herkomst, maar dat die ‘overlevingsmechanismen’ de relaties in jouw leven die belangrijk voor je zijn ondermijnen.
Waarom trek je je terug, of wordt je boos zodra het spannend wordt? Waarom voel je je verantwoordelijk voor het geluk van je partner, maar kun je niet praten over wat jij nodig hebt? Waarom doe je alles voor je kinderen, maar voel je je tegelijk zo machteloos als ze je regelmatig afwijzen?
Deze patronen hebben vaak hun wortels in je gezin van herkomst. Hoe was het om zoon te zijn? Kreeg je ruimte om te voelen? Of moest je vooral ‘flink’ zijn? Was er een vader die beschikbaar was: emotioneel én fysiek? Welk voorbeeld heb jij gehad waar je van hebt kunnen leren om naast je kracht ook jouw kwetsbaarheid als kwaliteit te zien?
Echte kracht is zacht
De grootste eyeopener voor veel mannen is dat kwetsbaarheid geen zwakte is, maar juist een kracht. Dat je niet minder man bent als je zegt: “Ik weet het even niet, of ik voel dat ik onzeker ben in deze situatie” Je komt er achter dat je pas echt stevig kunt staan, als je ook toegang hebt tot je binnenwereld en alles wat daarin te ontdekken valt.
In de mannengroepen creëren we een veilige bedding waarin je leert om contact te maken met jezelf, zonder oordeel. Je leert je boosheid herkennen zonder die op anderen te hoeven afreageren. Je ontdekt hoe je je kunt uitspreken, zonder hard te worden. Hoe je steviger wordt, zonder afstandelijk te zijn. Je leert om jouw verdriet toe te laten over gebeurtenissen in het leven die daar aanleiding toe geven. Dat soort momenten maken we allemaal mee.
Je leert je opnieuw te gronden. In jezelf, in je lijf. In je mannelijkheid, die niet draait om dominantie, maar om aanwezigheid, betrouwbaarheid en liefdevolle kracht.
Samen onderweg
Een groep mannen die samen op pad is, is krachtig. Je voelt je gedragen door de andere mannen. Je herkent jezelf in verhalen van anderen: we worstelen allemaal met dezelfde thema’s. Je leert dus dat je niet de enige bent die geconfronteerd wordt met het leven. Het doet iets met je als een ander man zegt: “Dat herken ik.” En het verandert je als je mag oefenen, mag vallen, en opnieuw mag opstaan, zonder oordeel.
‘Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.’
In onze trainingen leer je om dat patroon te doorbreken. Je gaat aan de slag met je eigen thema’s en ontdekt hoe je anders kunt relateren en tot welk ander resultaat dat vervolgens leidt. Met jezelf, je partner, je kinderen, collega’s.
De eerste stap
De eerste stap is misschien wel de moeilijkste: erkennen dat je iets mist in jouw leven. Dat je jouw potentieel niet volledig leeft. Dus niet omdat je ‘kapot’ bent, maar omdat je verlangt naar meer, waarvan je weet dat het er is. Je verlangt naar echtheid, authenticiteit, naar diepgang, naar thuiskomen in jezelf.
Bij de Relatieacademie bieden we je die kans. Om te gronden in jezelf. Te groeien als man. En van daaruit te bouwen aan relaties die écht vervullend zijn.
Herkenbaar? Volg de training Mannengrond.